You are currently browsing the category archive for the ‘Τύπος’ category.

Στο ετήσιο Ημερολόγιον του Κ.Φ. Σκόκου, το οποίο εκδιδόταν στην Αθήνα κατά την περίοδο  1886-1918 δημοσιεύονταν συχνά λογοτεχνικές συνεργασίες Κυπρίων αλλά και διάφορα θέματα που αναφέρονταν στην Κύπρο. Στις εκδόσεις 1904 και 1905 του Ημερολογίου παρουσιάστηκαν προσωπογραφικά σημειώματα για τους σημαντικότερους εκπρόσωπους της ελληνικής δημοσιογραφίας στην Ελλάδα και στον ελληνισμό του εξωτερικού. Ανάμεσά τους περιλαμβάνονταν οι ακόλουθοι έξι διακεκριμένοι Κύπριοι δημοσιογράφοι, πέντε διευθυντές εφημερίδων της Κύπρου και ένας της Ελλάδας :

Μενέλαος Δ. Φραγκούδης (1871-1931), διευθυντής-αρχισυντάκτης 1897-1831, της εφημ. Αλήθεια, Λεμεσού.

Στυλιανός Χουρμούζιος (1850-1937), ιδρυτής-διευθυντής 1884-1901, της εφημ. Σάλπιγξ, Λεμεσού.

Χριστόδουλος Σ. Χουρμούζιος (1878-1965), εκδότης-διευθυντής 1901-1912, της εφημ. Σάλπιγξ, Λεμεσού.

Γεώργιος Νικόπουλος (1865-1912), διευθυντής 1887-1912, της εφημ. Φωνή της Κύπρου, Λευκωσίας.

Κλεόβουλος Ν. Μεσολογγίτης (1872-1939), ιδρυτής-διευθυντής 1893-1935, της εφημ. Νέον Έθνος, Λάρνακας.

Άδωνις Κύρου (1872-1918), ιδιοκτήτης-διευθυντής 1897-1918, του περιοδικού και κατόπιν εφημ. Εστία, Αθηνών.

Κείμενα και φωτογραφίες, όπως παρουσιάστηκαν στο Ημερολόγιον, δίνονται πιο κάτω :

Advertisements

Ο εθνικός ποιητής μας Βασίλης Μιχαηλίδης (1849-1917) στις 18 Ιανουαρίου 1888 κυκλοφόρησε από τη Λεμεσό, όπου ζούσε, το πρώτο φύλλο της δεκαπενθήμερης σατιρικής εφημερίδας του Ο διάβολος.

Ο νεοφώτιστος “δημοσιογράφος” έτρεφε πολλές προσδοκίες για επιτυχία της προσπάθειάς του μια και ―όπως μαρτυρεί και ίδιος σε ποίημά του που δημοσιεύθηκε στο τέταρτο φύλλο της εφημερίδας του― πολλοί “μετά χαράς” και με ενθουσιασμό δέχτηκαν τις πρώτες εκδόσεις που τους έστειλε (εφημερίδες του είδους αυτού κυκλοφορούσαν τότε κυρίως σε συνδρομητές). Όταν όμως ήλθε η ώρα να καταβάλουν και τη συνδρομή τους οι “υποστηρικτές” άλλαξαν διάθεση και ο Μιχαηλίδης μπόρεσε να συνεχίσει μονάχα έως το φύλλο αρ. 6, της 18 Απριλίου 1888, δηλαδή μονάχα για ένα τρίμηνο!

Ο ποιητής περιγράφει την περιπέτειά του, μάλιστα με γλαφυρό τίτλο :

Φίλοι δημοσιογράφοι εν ταυτώ και αδελφοί μου

είδα τι ζωήν περνούμε κι εσιχάθη[ν] η ψυχή μου

και εγώ αφού τυχαίως κατετάχθην στην γραμμή σας

από την δική μου τύχην συμπεραίνω την δική σας·

στο ποτάμι Βαβυλώνος σας προτείνω να βρεθούμε

κι όλα τα παράπονά μας εκεί πέρα να τα πούμε

όλες οι εφημερίδες κι οι διαβόλοι κι οι τριβόλοι

όλ’ εκεί ν’ ανταμωθούμε κι επί τας ιτέας όλοι

να κρεμμάσωμε τες πέννες τα χαρτιά και τα ψηφία

και τα όργανά μας όλακι όλα μας τα εργαλεία

κι ως το πάλαι οι Εβραίοι εις το κλάμα να χυθούμε

και να πέσωμε κατόπι στο ποτάμι να πνιγούμε.

Να σας πω για με τι τρέχει, μού ’καμαν ένα ωραίο

και φρικτό μασκαραλίκι δίχως να ’ναι αποκρέω

κάποιοι ευγενοϊππόται και ευγενοευγενήδες,

έδωκαν πολλές, απείρους, εις τον “Διάβολον” ελπίδες

και γι’ αυτόν ενθουσιώντες έκαμαν μεγάλον κρότον

και μετά χαράς μεγάλης του έδέχθησαν το πρώτον

κι έλεγαν πώς είν’ ωραίος, είναι χάρις των χαρίτων·

και το δεύτερον επίσης κι άλλοι μερικοί το τρίτον

κι άλλοι του κρατούν τα δύο κι άλλοι του κρατούν τα τρία

και χωρίς να το σκεφθούνε ότι κάμνουν αδικία

λέγουν στον εισπράκτορά του “ο Χριστός να σ’ ελεήσει,

δεν είμαι συνδρομητής του, τ’ όνομά μου ας το σβήσει”.

“Δώσε μου τα φύλλα πίσω”, ―”Δεν τα έχω να τα δώσω·

κάμε μου την χάρην φύγε πριν να σε ξυλοφορτώσω”.

Είναι δίκιον ν’ αδικούμεν, φίλοι, κατ’ αυτόν τον τρόπον,

κι όχι μεταξύ θηρίων αλλά μεταξύ ανθρώπων;

Η ζωή κι η ύπαρξίς μου απ’ αυτούς αν εξαρτάτο

θα πνιγόμην έως τώρα εις της θάλασσας τον πάτο,

δεν με μέλλει, πλην ολίγον την καρδιά και το τσερβέλλο

κάπως μου τα νεκατώσαν και δεν γράφω όπως θέλω.

AgonAgon2

Όταν έκλεισε η εφημερίδα Αγών, η πρώτη “κυπριακή εφημερίς εκδιδομένη εν Πάφω” (1906-1912), που ανήκε στον βουλευτή δικηγόρο Νεόφυτο Νικολαΐδη, τα υπάρχοντά της ―ανάμεσά τους και τα μεταλλικά στοιχεία του τίτλου της― πέρασαν σε άλλα χέρια. Λίγο αργότερα προγραμματίστηκε έκδοση άλλης εφημερίδας, από τον εκπαιδευτικό Νίκο Θ. Αντωνιάδη.

Οι καιροί ήταν πάντοτε δύσκολοι στην Κύπρο ―ακόμη δυσκολότεροι στο απομακρυσμένο Κτήμα της Πάφου― και το κόστος κοπής νέων μεταλλικών τίτλων για την καινούργια εφημερίδα δυσβάστακτο. Υπήρχαν όμως τα στοιχεία τίτλου της εφημερίδας που είχε κλείσει, και βρέθηκε σολομώντεια λύση: από το ψηφίο “Γ” της παλιάς εφημερίδας αφαιρέθηκε ένα κομμάτι και με το υπόλοιπο σχηματίστηκε ένα κάπως κακοφτιαγμένο “Ι”. Ο τίτλος “ΑΓΩΝ” μετατράπηκε σε “ΑΙΩΝ” και η νέα εφημερίδα κυκλοφόρησε από τον Σεπτέμβριο 1913 . (Πενία τέχνας κατεργάζεται, όπως έλεγαν οι αρχαίοι). Από το 1915  την έκδοση της εφημερίδας ανέλαβε ο Χρίστος Κ. Περιστιανίδης, έως το 1919, όταν ο ΑΙΩΝ έκλεισε οριστικά, «θύμα κι αυτό του πολέμου» όπως έγραψε άλλη κυπριακή εφημερίδα).

Aion

Η εβδομαδιαία αγγλόφωνη «εφημερίδα και επιθεώρηση» The Owl [Η γλαύκα], ιδιοκτησίας του Herbert E. Clarke, κυκλοφόρησε το πρώτο της φύλλο τον Σεπτέμβρη 1888 και συνέχισε την έκδοσή της τουλάχιστον έως τον Μάρτη 1902. Κάποια περίοδο χρησιμοποιούσε ως εξώφυλλο το πιο κάτω εντυπωσιακό χαρακτικό που απεικόνιζε την πόλη της Λευκωσίας, με την Αγία Σοφία στο κέντρο και τον Πενταδάκτυλο στο βάθος.

Owl1Owl2

Νοέμβριος 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Απρ.    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930