You are currently browsing the category archive for the ‘Πόλεμοι’ category.

[Ο Ιωάννης Σταυρινού Σταυριανός (1804-1887) από το χωριό Λόφου, της επαρχίας Λεμεσού, πολέμησε ως εθελοντής κατά την Ελληνική επανάσταση του 1821 και αργότερα υπηρέτησε στη χωροφυλακή του προσωρινού Ελληνικού κράτους από όπου αποστρατεύτηκε σε ηλικία 59 ετών με το βαθμό του ταγματάρχη. Άφησε χειρόγραφο αυτοβιογραφικό απομνημόνευμα όσων έζησε κατά τον αγώνα, με κορυφαία στιγμή την προσωπική μαρτυρία του από τη δολοφονία του Καραϊσκάκη, από συναγωνιστή του, κατά τη διάρκεια μάχης εναντίον των Τούρκων. Το έργο δημοσιεύθηκε το 1976, με επιμέλεια Ελένης Αγγελομάτη-Τσουγκαράκη, στην Επετηρίδα Εταιρείας Στερεοελλαδικών Μελετών και ανατυπώθηκε αυτοτελώς από την ίδια Εταιρεία το 1982 ―από όπου αναδημοσιεύεται το σχετικό απόσπασμα και το πορτρέτο του].

Πραγματεία των περιπετειών του βίου μου και συλλογή διαφόρων αντικειμένων αγνώστων έτι εν τη ελληνική Ιστορία”.

Κατά το έτος 1821 ευρέθην εις την Αλεξάνδρειαν της Παλαιστίνης μετά του πατρός μου χάριν εμπορίου. Εκεί παρουσιάσθη είς δερβίσης, ιεραπόστολος της Εταιρείας, και μας κατήχησεν τα της Επαναστάσεως μυστήρια. Επανήλθομεν εις Κύπρον το 1822. Ο πατήρ μου αποβίωσεν απόπληκτος, διότι η κινητή περιουσία μας ηρπάσθη παρά των Τούρκων όλη. Εγώ τότε, μόνος κύριος μικράς περιουσίας, μετ’ ολίγον έτρεξα λόγω εμπορίου εις Αλεξάνδρειαν της Αιγύπτου δια να πραγματοποιήσω την εις τον δερβίσην δοθείσαν ένορκον υπόσχεσιν. Εκεί ένας από την Κω Έλλην με έβαλεν εις την χείρα 3 χιλιάδας γροσίων και δεν είχε σκοπόν να μου τα επιστρέψη. Εγώ είχον εξοπλίσει επτά ομογενείς μου, 4 Κυπρίους και 3 Κρήτας, αγοράσας εξ ιδίων μου τον οπλισμόν όλων, τροφάς, και επλήρωσα τον ναύλον και ήμεθα έτοιμοι να αναχωρήσωμεν δια την Ελλάδα. Ο Κώτης αυτός με παρέπεμπεν από ημέραν εις ημέραν δια την πληρωμήν. Εγώ μεθυσμένος από τον ενθουσιασμόν, διότι κατώρθωσα ου μόνον να φέρω τον εαυτόν μου εις το Γένος αλλά και τους άλλους επτά, και η χαρά μου ήτο μεγίστη, αλλ’ αι τρεις χιλιάδες γρόσια με εζάλιζαν και μίαν πρωϊνήν κινώ από τον Φραγκομαχαλά δια τον Τουρκολιμένα. Ευρέθην μετά δύο ωρών οδοιπορίαν υποκάτω της στήλης του Πομπηΐου, επέστρεψα αγανακτίσμένος εις τον Φραγκομαχαλά και ευρών τον θείον μου τον είπον μετά πολλής αγανακτήσεως ότι τα χρήματα θα τα χαρίσω εις ένα Τούρκον, αλλ’ εις αυτόν τον αχρείον δεν θα τα αφήσω. Ο θείος μου εγέλασε και με είπεν:

― Ο άνθρωπος αυτός εργάζεται εις τον ταρσανά και έχει να λαμβάνη από το δημόσιον. Πήγαινε λοιπόν εις τον τελώνην και ειπέ του ότι θα αναχωρήσης δια το Γένος και να σου πληρώση αυτό το ποσόν.

Εγώ το εθεώρησα γελοίον διότι ο τελώνης μόνον είναι Κόπτης και όλοι οι άλλοι είναι Τούρκοι, αλλ’ είπον καθ’ εαυτόν: “Τι έχεις να χάσης και τι θα φοβηθής;”.

Όθεν έδραμα εις το τελωνείον και κατά σύμπτωσιν εύρον πλήθος Τούρκων, αλλ’ εγώ από τον ενθουσιασμόν μου δεν εσυστάλην αλλ’ ούτε έχασα το θάρρος. Χαιρετώ τον τελώνην και με ευτολμίαν τον λέγω αραβιστί:

― Ο δείνα άνθρωπος με χρεωστεί 3 χιλιάδες γρόσια και είμαι έτοιμος να αναχωρήσω και έχω τους ανθρώπους μου εμβαρκαρισμένους και μόνον αυτή η υπόθεσις μού μένει. Σε παρακαλώ να μου πληρώσης αυτό το ποσόν.

Μόλις ετελείωσα τον λόγον και ευθύς προστάζει έναν Τούρκον και εισάγει ενώπιόν του τον Κώον και τον ερωτά:

― Χρεωστείς εις τον νεανίαν 3 χιλ. γρόσια;

― Μάλιστα, τον απήντησεν.

Και ο τελώνης τον είπε “Πήγαινε”. Και ευθύς μου μετρά εις χρυσά και αργυρά το ποσόν ειπών με:

― Καλόν σας καταυόδιον.

Αναχωρήσαμεν εξ Αλεξανδρείας με πλοίον ρωσικής σημαίας, πλοίαρχος Αραουζαίος, 10 ναύται Έλληνες και Σκλαβούνοι, ήταν δε και άλλοι 23 Έλληνες επιβάται ερχόμενοι και ούτοι δια το Γένος…

[Σημειώσεις: Αλεξάνδρεια της Παλαιστίνης = Αλεξανδρέττα / “δερβίσης” = πιθανόν υποδηλώνει στέλεχος δεύτερου βαθμού της της Φιλικής Εταιρείας, τον ιερέα που αναλάμβανε μύηση νέων μελών / Αραουζαίος = από την πόλη Ραγούζα της Δαλματίας (σήμερα Ντουμπρόβνικ)].

Στον Ισπανικό εμφύλιο πόλεμο (17 Ιουλίου 1936 – 1 Απριλίου 1939) πολέμησαν ως εθελοντές, στο πλευρό των Δημοκρατικών, γύρω στους εξήντα Κύπριοι, από τους οποίους τουλάχιστον δεκαπέντε σκοτώθηκαν. Οι κύπριοι εθελοντές προέρχονταν κυρίως από κύκλους αριστερών μεταναστών της Αγγλίας και των Ηνωμένων Πολιτειών. Φωτογραφίες τεσσάρων πεσόντων δίνονται εδώ:

SpanishWarKatsaronas

Ο πολυβολητής Παναγιώτης Κατσαρώνας, από τη Λάρνακα. Σκοτώθηκε στη μάχη της Χαράμα [Jarama] (Φεβρουάριος 1937)

SpanishWarPerdikos

Νίκος Πέρδικος, από τη Γιαλούσα. Σκοτώθηκε στη μάχη της Χαράμα (Φεβρουάριος 1937)

SpanishWarChristodoulou

Χρίστος Χριστοδούλου, από το Ριζοκάρπασο. Σκοτώθηκε στη μάχη του Μπελσίτ [Belchite] (Αύγουστος-Σεπτέμβριος 1937)

SpanishWarPantelides

Σπύρος Παντελίδης. Σκοτώθηκε κατά την άμυνα της Μαδρίτης

Άλλοι πεσόντες στον ίδιο πόλεμο ήταν οι: Παναγιώτης Ανθηρός, Αναστάσης Αντωνίου, Αχιλλέας Κανάρης, Γιακουμής Κούμουλλος, Χρήστος Κωνσταντίνου, Δημήτρης Νικολάου, Λουκάς Ορφανίδης, Γιώργος Πανταζής, Βασίλης Παττίχης, Άγγελος Ρωμάνης, και Σέργιος Ρωσσίδης.

Ο αρχιμανδρίτης Μακάριος Μυριανθεύς πολέμησε ως εθελοντής στους Βαλκανικούς πολέμους του 1912-1913. Η πολεμική δραστηριότητά του ―ως ένδειξη μαχητικότητας στην προάσπιση εθνικών θεμάτων― προβαλλόταν από υποστηρικτές του μετά την επιστροφή του στην Κύπρο, κατά τη διεκδίκηση του μητροπολιτικού θρόνου Κυρηνείας, στον οποίο εξελέγη το 1917. Το 1931 εξορίστηκε από τους Άγγλους λόγω της συμμετοχής του στο κίνημα των Οκτωβριανών και παρέμεινε στο εξωτερικό για περίπου δεκαπέντε χρόνια.  Ως Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Μακάριος Β΄ (1947-1950) υπηρέτησε έως το θάνατό του.

MakariosIIb

Δελτάριο που κυκλοφορούσε όταν ήταν Μητροπολίτης Κυρηνείας

MakariosIIa

Φωτογραφία που περιλαμβανόταν σε φυλλάδιο του “Παγκύπριου Μακαριακού Μετώπου” στήριξης της υποψηφιότητάς του για τον αρχιεπισκοπικό θρόνο (1947)

Στα τέλη Ιανουαρίου 1943, ενώ οι πολεμικές συγκρούσεις στην Ευρώπη βρίσκονταν σε πλήρη εξέλιξη, ο Πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας σερ Ουΐνστον Τσέρτσιλ επισκέφθηκε την Κύπρο και συναντήθηκε με διάφορες προσωπικότητες, ανάμεσα στις οποίες και τον Μητροπολίτη Πάφου Λεόντιο, Τοποτηρητή του Αρχιεπισκοπικού θρόνου (1933-1947) και αργότερα βραχύβιο Αρχιεπίσκοπο Κύπρου (20 Ιουνίου-26 Ιουλίου 1947). Κατά την επίσκεψή του ο Άγγλος Πρωθυπουργός έκανε τις αναμενόμενες “βαρυσήμαντες” δηλώσεις, που αποδείχτηκαν από τις κατοπινές ιστορικές εξελίξεις ήταν μονάχα “λόγια κενά περιεχομένου”.

ChurchillLeontios1943

Στη φωτογραφία, ο Τοποτηρητής Μητροπολίτης Λεόντιος και ο sir Winston Churchill κατά τη συνάντησή τους στην οικία του Κυβερνήτη της Κύπρου.

Και ένα απόσπασμα από τις δηλώσεις του Πρωθυπουργού Churchill:

“Με χαρά μπορώ να σας πω εδώ στην Κύπρο πόσο στη Μητέρα πατρίδα, την παλιά Αγγλία, θαυμάζεται η μαχητικότητα με την οποία έχετε ετοιμάσει την άμυνα του νησιού σας, και πόσο άγρυπνα την φυλάτε με τη βοήθεια στρατευμάτων της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Πιστέψτε με, όταν τελειώσει ο πόλεμος, το όνομα της Κύπρου θα περιλαμβάνεται στον κατάλογο εκείνων που έπραξαν το σωστό, όχι μονάχα μεταξύ των ενωμένων λαών που πολεμούν, αλλά, όπως με βεβαιότητα πιστεύω, και των μελλοντικών γενεών της ανθρωπότητας”.

Ιουλίου 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Απρ.    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31