You are currently browsing the category archive for the ‘Οικονομία’ category.

Τα υδρευτικά έργα τα οποία άρχισε να κατασκευάζει η αγγλική Κυβέρνηση Κύπρου το 1899 στην περιοχή Αχερίτου, περιλαμβανομένου μεγάλου φράγματος, υπολογιζόταν ότι θα ικανοποιούσαν τις υδατικές ανάγκες μεγάλου τμήματος της Μεσαορίας.

Τα έργα σχεδιάστηκαν από τον άγγλο μηχανικό  J. H. Medlicott, του Indian Irrigation Department και η κατασκευή τους πραγματοποιήθηκε από τους επίσης άγγλους εργολάβους  Charles και Percy Christian.

Δύο φωτογραφίες ―του 1900― από τις εργασίες κατασκευής, παρουσιάζονται πιο κάτω.

«Τοίχος νέου υδατοφράκτη Αχερίτου»

«Αρχαία θυρίδα εκροής υδατοφράκτη Αχερίτου»

Στην προηγούμενη ανάρτηση γινόταν έμμεση αναφορά σε δόξες της Αμμοχώστου, της εποχής των Ενετών. Εδώ έχουμε δύο φωτογραφίες της περιοχής του λιμανιού Αμμοχώστου (από ταχυδρομικά δελτάρια που παραχωρήθηκαν από τον Λούη Περεντό). Το πρώτο είναι του J. Foscolo, ένα τέταρτο του αιώνα από την έναρξη της Αγγλοκρατίας, και το δεύτερο του L. Glaszner, περίπου άλλα εικοσιπέντε χρόνια αργότερα.

Μεγάλο πρόβλημα για τα κυπριακά δάση υπήρξε έως και τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα η ανεξέλεγκτη βοσκή στα κυπριακά δάση, ιδίως από κοπάδια αιγών που κατέστρεφαν ανεπανόρθωτα την ανάπτυξη δέντρων και φυτών. Για το λόγο αυτό το Τμήμα Δασών της αγγλικής Κυβέρνησης Κύπρου εισήγαγε αυστηρούς περιοριστικούς νόμους βοσκής σε δάση και παράλληλα ενθάρρυνε δραστική μείωση του αριθμού αιγών στην Κύπρο.

Ως αντίδραση σ’ αυτή την πολιτική πρέπει να ερμηνευθεί το πιο κάτω σχέδιο, δημοσιευμένο σε εφημερίδα της Λάρνακας το 1927, όπου υπογραμμίζεται με έντονο τρόπο η «ζημιά» σε συγκεκριμένη αγροτική κοινότητα της επαρχίας (του χωριού Ξυλοτύμβου) από την πολιτική του «Δασονομείου» Τμήματος Δασών) κατά των αιγοτρόφων : το φίδι (Δασονομείο) τυλίγεται γύρω από την αίγα (αιγοτροφία) με σκοπό να την πνίξει!

Επιτέλους και μια κυπριακή πρωτιά βρετανικής έμπνευσης! Αναφέρει η είδηση:

“Διάφορα φύλλα (Times, Daily Telegraph, Financial Times, κ.ά.) γράφουν δια το νέον νόμισμα 45 Γροσίων. ‘Ουδεμία άλλη Αποικία, λέγει ο Χρόνος της 23ης Φεβρουαρίου, έχει νόμισμα 5 σελινίων’”. (Από την εφημ. Ισότης, 10 Μαρτίου 1928).

Η έκδοση του ασημένιου «πεντασέλινου» (το σελίνι είχε 9 γρόσια, γι’ αυτό και το κέρμα ήταν αξίας 45 γροσίων) έγινε με την ευκαιρία του «ιωβηλαίου» (50 χρόνων) της Αγγλικής κατοχής της Κύπρου. Ήταν και το μοναδικό νόμισμα το οποίο παρ’ ότι αναμνηστικό χρησιμοποιήθηκε και σε καθημερινές συναλλαγές (ενδεικτικό μήπως πληθωριστικών τάσεων της εποχής;).

Μετά το βρετανικό ιωβηλαίο του 1928 η «ιώβειος υπομονή» των Κυπρίων άντεξε μόλις 27 χρόνια ακόμη.

[Απόσπασμα από ένα ενδιαφέρον δημοσίευμα σε κυπριακό περιοδικό του 1958, για την οικοδομική ανάπτυξη της Λευκωσίας, με σχετικές φωτογραφίες των “νέων κτηρίων” της και με προβλέψεις για την ανάπτυξη της πόλης κατά τα επόμενα δέκα χρόνια].

“Ο οικοδομικός οργασμός της Λευκωσίας διηγείται την ιστορία της μεταπολεμικής αναπτύξεως της Κύπρου. Το αναπτυσσόμενο εμπόριο κι η βιομηχανία του Νησιού κι η αύξηση του πληθυσμού δημιούργησαν ανάγκες για σύγχρονα και μεγαλύτερα κτήρια που να μπορούν να τους στεγάσουν, και για να το επιτύχουν αυτό οι Κύπριοι οικοδόμοι είχαν να αντιμετωπίσουν πολλά προβλήματα, το μεγαλύτερο, ίσως, απ’ όλα ο περιορισμένος χώρος. Η λύσις στο πρόβλημα βρέθηκε στη μόνη διεύθυνση που δεν παρουσίαζε περιορισμούς: η πρωτεύουσα θα ’πρεπε να αναπτυχθεί προς τα πάνω.

Νέα πολυώροφα κτήρια φυτρώνουν κάθε μέρα σαν μανιτάρια σε στενά οικόπεδα, και σιγά-σιγά αντικαθιστούν τα παλιά μονοώροφα σπίτια. Σε δέκα χρόνια η πρωτεύουσα θα έχει όψη σύγχρονης ευρωπαϊκής πόλεως”.

Απρίλιος 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Απρ.    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930