You are currently browsing the category archive for the ‘Θέατρο’ category.

Ένα από τα ωραιότερα θεάτρα της Κύπρου έως τα μέσα του 20ού αιώνα ήταν το παγκυπρίως γνωστό “Θέατρο Παπαδοπούλου” το οποίο βρισκόταν στην οδό Αισχύλου, στην καρδιά της παλιάς Λευκωσίας. Ανήκε στον δραστήριο επιχειρηματία Γεώργιο Παπαδόπουλο (1847-1910) και ήταν το αρχαιότερο της πόλης.

Σχεδιάστηκε από ιταλούς αρχιτέκτονες επάνω σε πρότυπα ευρωπαϊκών θέατρων της εποχής και κτίστηκε την περίοδο 1893-1899. Αναφέρεται ότι το κτίσιμό του στοίχισε το σεβαστό ποσό των 3-4 χιλιάδων λιρών της εποχής. Αργότερα το θέατρο (υπό τη διεύθυνση του Ζήνωνα Γ. Παπαδόπουλου) λειτούργησε και ως κινηματογράφος.

Στο “Θέατρο Παπαδοπούλου” έπαιξαν σχεδόν όλοι οι ελληνικοί και ξένοι θίασοι που κατά καιρούς επισκέφθηκαν την Κύπρο. Φιλοξενούσε επίσης πολλές άλλες κοινωνικές εκδηλώσεις, όπως αυτή του “Χορού Μετημφιεσμένων” του λευκωσιάτικου Σωματείου “Τραστ”, της 28ης Φεβρουαρίου 1925, που παρουσιάζεται πιο κάτω.

Advertisements

Είναι πια συνηθισμένο φαινόμενο οι επισκέψεις θιάσων του “ενός πρωταγωνιστή” : κάποια βεντέτα, εκμεταλλευόμενη την επίκαιρη προσωπική της προβολή, να συγκροτεί θίασο με στελέχη δευτερης ή τρίτης διαλογής και να ξεκινά από την Αθήνα για περιοδεία στην ελληνική “επαρχία”.

Στον αντίποδα αυτής της νοοτροπίας βρίσκεται ο θίασος που επισκέφθηκε την Κύπρο τον Ιανουάριο-Φεβρουάριο 1951, αποτελούμενος από σημαντικό τμήμα της νεοελληνικής θεατρικής σκηνής, καταγραμμένο με υποδειγματική ταπεινοφροσύνη :

Ποιοί να ‘ναι άραγε οι «κύριος και κυρία Κριαλέζη» που άφησαν αυτό το ενθύμιον ―εκτύπωση κλισέ του τσιγκογραφείου M. Mosditchian― από παρουσία τους στο Θέατρο Χατζηπαύλου, Λεμεσού , το 1929; Περαστικό ζεύγος ηθοποιών, ή πρωταγωνιστές κάποιου θιάσου που επισκεπτόταν την Κύπρο; Όλες οι αναζητήσεις γι’ αυτούς δεν οδήγησαν σε αποτέλεσμα. Ούτε στο δίτομο έργο του Γιάννη Κατσούρη, Το Θέατρο στην Κύπρο 1860-1939 και 1940-1959 (Λευκωσία 2005) υπάρχει αναφορά. Μπορεί κάποιος να βοηθήσει; [Παραχώρηση φωτογραφίας: Πάνος Λοΐζου (Λονδίνο)].

Η ανακήρυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας και η ομαλοποίηση της ζωής το 1960 δημιούργησαν αίσθημα μεγάλης ευφορίας στον κυπριακό λαό, το οποίο εκφράστηκε με πολλούς τρόπους. Οι θεατρόφιλοι ικανοποιήθηκαν με την κάθοδο πληθώρας ελληνικών θιάσων και ―από το 1961― με την ίδρυση του Οργανισμού Θεατρικής Ανάπτυξης Κύπρου (ΟΘΑΚ), προδρόμου του σημερινού Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου (ΘΟΚ).

Ένας πρόχειρος κατάλογος ελληνικών θεατρικών σχημάτων που περιόδευσαν στην Κύπρο κατά την περίοδο από το τέλος 1959-1963 δείχνει την έκταση αυτής της παρουσίας:

1959: Ντίνου Ηλιόπουλου, Μάνου Κατράκη.

1960: Δημήτρη Μυράτ, Νίκου Χατζίσκου, Μίμη Φωτόπουλου, Καστρινού-Ζώκα, Κώστα Χατζηχρίστου, Τζένης Καρέζη.

1961: Εθνικό Θέατρο, Μαίρης Αρώνη, Αλίκης Βουγιουκλάκη.

1962: Ντίνου Ηλόπουλου, Δημήτρη Παπαμιχαήλ.

1963: Δημήτρη Χορν, Χριστίνας Σύλβα.

Δείγματα προγραμμάτων από μία μόνο χρονιά (1960) δίνονται πιο κάτω.

Thiasoi1

Thiasoi2

Thiasoi3

Thiasoi4

Από την Βαρωσιώτικη πολιτιστική δραστηριότητα είναι τα δύο «ενθυμήματα» που παρουσιάζονται πιο κάτω. Πρόκειται για δελτίο εισόδου σε εκδήλωση στο Θέατρο Χατζηχαμπή, μαθητών του Ωδείου Νίκης Τζέτζα (1953), και αφίσα παράστασης της τραγωδίας Ικέτιδες, του Ευριπίδη, που δόθηκε στη Λάρνακα το 1960 από το Ελληνικό Γυμνάσιο Αμμοχώστου.

Tzetza1953

GrGymnAmmoch

Νοέμβριος 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Απρ.    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930