You are currently browsing the category archive for the ‘Ζώα και φυτά’ category.

Μεγάλο πρόβλημα για τα κυπριακά δάση υπήρξε έως και τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα η ανεξέλεγκτη βοσκή στα κυπριακά δάση, ιδίως από κοπάδια αιγών που κατέστρεφαν ανεπανόρθωτα την ανάπτυξη δέντρων και φυτών. Για το λόγο αυτό το Τμήμα Δασών της αγγλικής Κυβέρνησης Κύπρου εισήγαγε αυστηρούς περιοριστικούς νόμους βοσκής σε δάση και παράλληλα ενθάρρυνε δραστική μείωση του αριθμού αιγών στην Κύπρο.

Ως αντίδραση σ’ αυτή την πολιτική πρέπει να ερμηνευθεί το πιο κάτω σχέδιο, δημοσιευμένο σε εφημερίδα της Λάρνακας το 1927, όπου υπογραμμίζεται με έντονο τρόπο η «ζημιά» σε συγκεκριμένη αγροτική κοινότητα της επαρχίας (του χωριού Ξυλοτύμβου) από την πολιτική του «Δασονομείου» Τμήματος Δασών) κατά των αιγοτρόφων : το φίδι (Δασονομείο) τυλίγεται γύρω από την αίγα (αιγοτροφία) με σκοπό να την πνίξει!

[Η φωτογραφία και το απόσπασμα είναι από είδηση με τίτλο Άνετη διαμονή (από κυπριακό περιοδικό, Μαρτης 1958].

«Ο συγχρονισμένος ορνιθώνας στον Σαϊττά. που μόλις έχει συμπληρωθεί από τον Κλάδο Ορνιθοτροφίας του Τμήματος Γεωργίας»

[Αν τα πουλερικά της φωτογραφίας μας μπορούσαν να μιλήσουν και γνώριζαν τι τα περιμένει, το πιθανότερο είναι ότι θα έχαναν ξανά τη φωνή τους].

GovernmentHorse“Κυβερνητικός καθαρού αίματος επιβήτωρ, Canterbury, πατρός Chaucer και μητρός Jessica, εκτραφείς υπό της Λαίδης James Douglas”.

Η φωτογραφία δημοσιεύτηκε τον Απρίλη 1927 στην Κυπριακή Γεωργική Εφημερίδα, τριμηνιαία “Επιθεώρηση της Γεωργίας, Δασοκομίας και Εμπορίου της Κύπρου” που εκδιδόταν από την αγγλική Κυβέρνηση, στα αγγλικά, ελληνικά και τουρκικά. Πιθανότατα λήφθηκε στην Έπαυλη Αθαλάσσας, όπως κι άλλες παρόμοιες φωτογραφίες που δημοσιεύονταν στο περιοδικό.

Εδώ αξίζει να επισημανθεί ότι ο πατέρας του επιδεικνυόμενου καθαρόαιμου Canterbury είναι συνώνυμος με τον κλασικό άγγλο συγγραφέα Geoffrey Chaucer (γύρω στα 1343-Οκτώβρης 1400), συχνά αποκαλούμενο “πατέρα της αγγλικής λογοτεχνίας”, του οποίου σημαντικότερο έργο είναι το Canterbury Tales.

Το δημοσίευμα δυστυχώς δεν συνοδεύεται από το γενεαλογικό δέντρο (ή άλλα στοιχεία προγόνων) του καθαρόαιμου κρατικού λειτουργού! “Μητρός τε και πατρός (αλλ’ όχι) και των άλλων προγόνων απάντων”, για να παραφράσουμε τη ρήση του Σωκράτη.

Πόσοι σήμερα γνωρίζουν ότι η μικρή Κύπρος γνώρισε στην Ευρώπη ένα από τα βασικά γεωργικά προϊόντα της κουζίνας της;

kounoupidiΌπως αναφέρεται στην έγκυρη εγκυκλοπαίδεια παγκόσμιας μαγειρικής Larousse Gastronomique, “το κουνουπίδι, παρ’ ότι είχε περιγραφεί από άραβες βοτανολόγους και ήταν γνωστό στους Ρωμαίους, έφθασε στην Ευρώπη από την Κύπρο και έγινε γνωστό στη Γαλλία μέσω Ιταλίας γύρω στα μέσα του 16ου αιώνα. Το δοκίμασε ο βασιλιάς Λουδοβίκος 14ος [και φαίνεται του άρεσε] ακολούθως καλλιεργήθηκε ευρύτερα, περισσότερο δε στη Βρεττάνη”.

Κάποιες άλλες πληροφορίες εξειδικεύουν ως χώρο προέλευσής του την περιοχή της Κυθραίας.

Ο διακεκριμένος έλληνας γεωπόνος Παναγιώτης Γεννάδιος, ο οποίο είχε υπηρετήσει στην Κύπρο ως διευθυντής γεωργίας (1896-1904) αναφέρει, στο σπουδαίο έργο του Λεξικόν Φυτολογικόν (Αθήνα 1914), για το κουνουπίδι (Κράμβη η λαχανώδης, Ανθοκράμβη):

“Περί τας αρχάς του παρελθόντος αιώνος μεγάλη ποσότης σπόρου ανθοκράμβης παρήγετο εν Κύπρω και εξήγετο της νήσου δια την Ευρώπην· έδει δε ο σπόρος ούτος ‘να είναι του αυτού έτους και καθαρός και θρεμμένος’ [όπως σημειωνόταν στην Εμπορική Εγκυκλοπαίδεια Νικολάου Παπαδοπούλου, που είχε εκδοθεί το 1815]. Η σήμερον καλλιεργουμένη εις την νήσον ταύτην παραλλαγή ανθοκράμβης ουδέν το έκτακτον παρουσιάζει, αλλ’ ούτε γίνεται πλέον εκείθεν εξαγωγή σπόρου. Ουχ ήττον η αυτόθι καλλιέργεια του λαχανικού τούτου δια την επιτόπιον κατανάλωσιν είναι κοινή· συσκευάζουσι δε οι νησιώται εξ ανθοκράμβης και αλεύρου σινάπεως είδος αλμαίου, όπερ ονομάζουσι μούγγραν”.

[Άραγε σήμερα καταλήξαμε να εισάγουμε και κουνουπίδια;―Δηλ. από ενωρίς μια πρώιμη “παγκοσμιοποίηση” μας έφαγε το κουνουπίδι. αλλά μας άφησε την μούγγρα (που μέχρι στιγμής δεν διεκδίκησαν και αυτήν οι ξένοι!)].

Πολλοί ξένοι επισκέπτες του νησιού στα παλαιότερα χρόνια άφηναν γραπτές μαρτυρίες για τις φυσικές ομορφιές και τους ανθρώπους του τόπου, συνοδευόμενες μερικές φορές και από σχέδια ή (αργότερα) φωτογραφίες. Μερικοί έδειχναν ενδιαφέρον για πιο εξειδικευμένες καταγραφές, π.χ. τη χλωρίδα, τη θερμοκρασία, τη βροχόπτωση, κ.ά., όμως πολύ σπανιότερα συναντούμε ενδιαφέρον για το ζωϊκό της πλούτο και ιδιαίτερα για εκείνα τα δείγματα πανίδας που κρίνονταν λιγότερο “ελκυστικά”.

Τρεις τέτοιες περιπτώσεις δίνονται πιο κάτω.

Drummond1754

Η ταραντούλα (αράχνη) απασχόλησε τον Αλεξάντερ Ντράμμοντ, πρόξενο της Αγγλίας στο Χαλέπι, κατά την επίσκεψή του στην Κύπρο το 1745. Έστειλε δείγμα στην Αγγλία και κατόπιν σημείωνε χαρακτηριστικά: “Ύστερα από την αποστολή της ταραντούλας στην Αγγλία, βρήκα μιαν άλλη πολύ πιο ωραία και τη μεγαλύτερη από όσες συνάντησα σ’ αυτό τον τόπο”.

Deschamps1897b.00341«Σφαλάγγι», ένα ακόμη αραχνοειδές, σε ξένο δημοσίευμα του 1897 για την Κύπρο.

Deschamps1897a.00358Δείγμα κυπριακού φιδίου (από το ίδιο δημοσίευμα του 1897)

Μαρτίου 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Απρ.    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031