«Οι Λευκαρίται κρατούντες την σημαίαν της εργασίας ανά τα τέσσαρα άκρα της Κύπρου και εν διαφόροις της Ευρώπης χώραις, γίνονται αιτία μεγάλης εισροής χρήματος εις την κοινότητά των. Τα Λευκαρίτικα κεντήματα είναι ο επιτυχέστατος στόχος αυτών.

Η των κεντημάτων αρχική υπόστασις ανάγεται εις τους χρόνους της Ενετοκρατίας αφ’ ής αι γυναίκες ήρξαντο κεντούσαι επί χονδρού εγχωρίου υφάσματος προορίζουσαι τα κεντήματα ταύτα δια την προίκα των, πωλούσαι δε οσάκις ετύγχανεν εκ τούτων εις ξένους πλουσίους επί πενιχρά εννοείται αξία.

Μεγαλυτέρα τις ώθησις εδόθη εις την βιομηχανίαν ταύτην από του 1887 οπότε διετέλει παρθεναγωγός εν Λευκάροις η κα Πορφυροπούλου, εξ Iωαννίνων, ήτις παρώτρυνε τας γυναίκας και κορασίδας να κεντώσιν επί λεπτού υφάσματος. Τα κεντήματα ταύτα, κατ’ αρχάς ολίγης καλαισθητικής αξίας, επωλούντο δια μεταπρατριών εις τους εν Τροώδει και Πλάτρες παραθερίζοντας Άγγλους, πάντοτε επί μετρία τιμή. Κατόπιν εγένετο εξαγωγή εις Αλεξάνδρειαν ένθα δι’ ενεργειών των ελληνίδων κυριών Μπενάκη, Σαλβάγου, Συναδινού, Ζερβουδάκη, διεδόθησαν εις κύκλον ευρύτερον, πωλούμενα εις υψηλάς τιμάς, συν τω χρόνω δε τελειοποιηθέντα και τεχνουργούμενα καλαισθητικώς και κανονισμένως ηδυνήθησαν να οδεύσωσιν εις Εσπερίαν ένθα μεγάλη αυτών κατανάλωσις γίνεται περιερχομένων των Λευκαριτών εις τας μεγαλουπόλεις της Ευρώπης.

Ο Λευκαρίτης είναι  ο τύπος της ελληνικής δραστηριότητος και θελήσεως, της θαυματoυργούσης εν τω εξωτερικώ. Υπέρ τους εκατόν πεντήκoντα Λευκαρίται εξασκούσι το εμπόριον των κεντημάτων εν Ευρώπη, γινόμενοι ούτως ο χρυσορρόος αύλαξ δι’ ου μετοχετεύεται εν τω χωρίω των η ευημερία, συγχρόνως δε ο πολιτισμός και το φιλοπρόοδον πνεύμα.

Αι χιλιάδες των λιρών (25 περίπου) αίτινες κατ’ έτος πληρούσι τα Λευκαρίτικα βαλάντια εξωβέλισαν την μυσαράν τοκογλυφίαν ήτις ελυμαίνετο αυτούς και λυμαίνεται εισέτι το ορεινόν διαμέρισμα της Λάρνακος. Ου μόνον δε τα κεντήματα ταύτα είναι πηγή πλούτου εν Λευκάροις αλλά και εις όλας τας κοινότητας ένθα αι κορασίδες ενασχολούνται εις ταύτα».

[Αντ. Χ. Οικονόμου, Κιτιακόν Ημερολόγιον του έτους 1913. Εν Λάρνακι-Κύπρου].

 

Advertisements