Ο γλύπτης, χαράκτης, ζωγράφος και συγγραφέας Άντης Χατζηαδάμος, για όσους τον γνώρισαν, υπήρξε πρότυπο ανθρώπου που αντιμετώπιζε τη ζωή με αισιοδοξία και καταλυτικό χιούμορ, στοιχεία που συχνά βρίσκουν έκφραση στα ποιήματα και τα πεζογραφήματά του.

Κατά το διάστημα της σύντομης ζωής του πραγματοποίησε πολλές εκθέσεις έργων του στην Κύπρο και στο εξωτερικό και εξέδωσε τρία βιβλία πεζογραφημάτων και ποίησης, διανθισμένα με σχέδιά του  : Σκνιπόγιακ (1982), Κρεπέλλο (1988), Ζανζουέρα (1990).

Το Σκνιπόγιακ τιμήθηκε με κρατικό βραβείο διηγήματος για το 1982. Στο σκεπτικό της βράβευσης αναφερόταν :

“Τα πεζά αφηγηματικά κείμενα στο βιβλίο Σκνιπόγιακ του Άντη Χατζηαδάμου συνθέτουν ένα εξαιρετικά πρωτότυπο και πρωτοποριακό σύνολο, που σχολιάζει με ιδιοτυπία, αντισυμβατικότητα, χιούμορ, ειρωνία ή σαρκασμό πτυχές της σύγχρονης κοινωνικής και πνευματικής ζωής. Ο μεγάλος πλούτος της φαντασίας, του απροόπτου και του εκπληκτικού, η πολυμέρεια των πραγματικών και ονειρικών καταστάσεων και η σατιρική αποδιοργάνωση της γλώσσας οδηγούν σε απολαυστικά κείμενα, που ανανεώνουν της σύγχρονη κυπριακή και ελληνική λογοτεχνία”.

Στις 29 Νοεμβρίου συμπληρώνονται είκοσι χρόνια από τον θάνατο του Άντη Χατζηαδάμου.

[Τέσσερα δείγματα της δουλειάς του δίνονται πιο κάτω : Ένα μπρούντζινο γλυπτό του με τίτλο “Πτήση”, δύο σατιρικά ποιήματα και ένα πεζογράφημα γραμμένο στο νοσοκομείο κατά την τελευταία δύσκολη περίοδο της ζωής του (τα τρία κείμενα είναι δημοσιευμένα στο τελευταίο βιβλίο του)].


Advertisements