Λάπηθος – Λάμπουσα

(Φωτογρ. : Δήμος Λαπήθου (http://www.lapithos.org.cy))

[Το 1912 ο διευθυντής του “ηνωμένου Ημιγυμνασίου Λαπήθου-Καραβά” Δημ. Σ. Παππαδόπουλλος, από τα Γιαννιτσά (αρχαίας Πέλλας) της Μακεδονίας εκφωνεί Πανηγυρικό λόγο στο Αρρεναγωγείο Λαπήθου, με την ευκαιρία της γιορτής των Ελληνικών Γραμμάτων. Ο Μητροπολίτης Κυρηνείας Κύριλλος (κατόπιν Αρχιεπίσκοπος Κύριλλος Γ΄) πρωτοστατεί σε έκδοση της ομιλίας, από την οποία μεταφέρουμε εδώ σύντομο απόσπασμα].

“Δεν γνωρίζω τι συμβαίνει εις τους άλλους ανθρώπους, οσάκις βλέπουσι το θείον πανόραμα της κτίσεως. Αλλά σας περιγράφω την πείραν μου, και σας λέγω τι συμβαίνει εις εμέ. Ο έχων, κύριοι, την τιμήν να ομιλή προς υμάς, σας διαβεβαιώ ότι οσάκις εξήλθον εις περιπάτους, εκδρομάς και περιοδείας, προς μελέτην και έρευναν ή προς ψυχαγωγίαν, και εις τα άλλα των τριών Ηπείρων της γης μέρη, εις τα οποία έζησα, εσπούδασα και εδίδαξα, αλλά προ πάντων εις τον παράδεισον τούτον της Κυπριακής γης, την Λάμπουσαν λέγω, όπου και αν στρέψω τους οφθαλμούς μου, και δεν παρέρχομαι βλέπων εν ηλεκτρική ταχυτήτι, μόνον το πέριξ εξελισσόμενον ως εν Κινηματογράφω, θείον πανόραμα, αλλά και παρατηρώ, το έκπαγλον θέαμα, νομίζω ότι το σύμπαν είναι ένα παμμέγα βιβλίον. Έν βιβλίον  το οποίον δεν ομοιάζει ποσώς με τα νεκρά βιβλία των βιβλιοθηκών μας. Διότι είναι βιβλίον ζωής, ζωής σφριγώσης, ζωής παλλομένης και σπαρταρούσης εκ κάλλους και αληθείας…”

Advertisements