[Ο ζωγράφος Χριστόφορος Σάββα (1924-1968) ήταν συνομήλικος και στενός φίλος του ποιητή Παντελή Μηχανικού (1926-1979). Το 1956 ο Χρ. Σάββα βρισκόταν στη Γαλλία και μαθήτευε στο εργαστήρι του γάλλου γλύπτη και ζωγράφου André Lhote. Από την περίοδο αυτή είναι η επιστολή του προς τον Μηχανικό, από την οποία παρουσιάζονται εδώ οι δύο πρώτες σελίδες, όπου περιγράφονται οι περιπέτειες του νεαρού κύπριου ζωγράφου. (Η επιστολή πρωτοδημοσιεύτηκε στο περιοδικό Ο Κύκλος, αρ. 2 (1980)].

Savva1Savva2

[Αγαπητέ Παντελή,

μόλις επέστρεψα από το πιο ενδιαφέρον ταξίδι στη ζωή μου έπειτα από 1800 km γύρο από τη Γαλλία, από το Παρίσι στη Μασαλία, γύρω Αντίπες, Nice και Γενεύη, για να σου περιγράψω τις περιπέτειές μου θα χρειαστούν ολόκληρες σελίδες, εν συντομία είχα μαζί μου μία πατανίαν και κοιμούμουν όπου είχεν νυχτωθώ.

Μία νύχτα τζοιμήθηκα πάνω στο σανό μέσ’ σ’ ένα σπίτι ’νού γάλλου γεωργού τζιαι ήρτε κατά τις τις 11 να ταΐσει τζιαι χαζίριν ήτουν να με προτσιάσει με το δικράνι, μιαν άλλην ημέραν τζοιμήθηκα μέσ’ σ’ ένα σπίτι που το ήβρα όφκαιρον αλλά ’πό ’ξω είσιεν ρομανίσιν τζιαι κάποιος ήρτε σαν ετζοιμούμουν τζιαι ρομάνισεν, γυρισόντα μέραν έσπασα το παναθύρι τζιαι ξέβηκα. Μια άλλην νύχτα έπεσα τζιαι το πρωί εξύπνησα μέσ’ στα πιπόνια τζιαι τις παττίσιες, αλλά το πιο καλύτερον ήτο που βρήκα μέσ’ στο δρόμο ένα αυτοκίνητο που κάτι έπαθε τζιαι ’φήκαν το μέσ’ στον δρόμον τζιαι τζοιμήθηκα μέσα, το πρωί που ξύπνησα ήτο ξεκινησμένο με τον σιεφέρην μέσα!

Το καλύτερον όμως τζοιμήσιν το είχα στη Μασαλίαν, έπεσα μέσ’ στο σταθμό τζιαι κατά τις 12 ένα αστυνομικός με ξύπνησε τζιαι ’ζήτα μου τις ταυτότητες μου, τζιαι κοίταξε σύμπτωσιν να ήταν καλαμαράς τζιαι πήρε με στο Police Station που έκοψα ένα καλόν ύπνον].

Advertisements