Η δοξασία των σιιτών μουσουλμάνων για τον ερχομό ενός μεσσιανικού Δωδέκατου Ιμάμη, άλλως Ιμάμη Μάχντι, κατά καιρούς οδήγησε κάποιους σιίτες να διεκδικήσουν αυτό το ρόλο, προκαλώντας σκληρές διώξεις για τους ίδιους και για όσους τους ακολουθούσαν. Μια τέτοια αίρεση, γνωστή ως “Μπαμπ” (δηλ. “Πύλη”, που θα λειτουργούσε ως διαμεσολαβητής μεταξύ του Δωδέκατου Ιμάμη και των οπαδών του στη γη ―των “Μπάμπι”, όπως ήταν γνωστοί) εμφανίστηκε στην Περσία το 1844.

Το 1850 ηγέτης της αίρεσης, με τίτλο “Σουπχ-ι-Έζελ” (Αυγή της Αιωνιότητας), χρίστηκε ένας άλλος Πέρσης, οSubhiEzel1913_00175 οποίος όμως σύντομα ήλθε σε σύγκρουση με τον αδελφό του, που επίσης διεκδικούσε τη θέση. Διωγμένοι από τη χώρα τους οι αντιμαχόμενοι Μπάμπις κατέφυγαν στο Ιράκ και από εκεί μεταφέρθηκαν στην Τουρκία, όπου οι δύο ομάδες συνέχισαν να πολεμούν  μεταξύ τους. Η τουρκική κυβέρνηση αναγκάστηκε τότε να τους χωρίσει,  εξορίζοντας τον Σουπχ-ι-Έζελ  και τους οπαδούς του στην Κύπρο, που ήταν ακόμη υπό οθωμανική κατοχή. Η άφιξη των Άγγλων στην Κύπρο βρήκε τον Σουπχ-ι-Έζελ και τους λιγοστούς οπαδούς του να κατοικούν στην Αμμόχωστο, όπου συνέχισαν να ζουν φτωχικά με κυβερνητική οικονομική στήριξη.

Στις 29 Απριλίου 1912 ο Σουπχ-ι-Έζελ πέθανε, σε ηλικία ογδοντα-δύο χρόνων, και τάφηκε μερικές εκατοντάδες μέτρα έξω από τα τείχη της Αμμοχώστου, σε χώρο που διέθεσε τούρκος δικαστής που συμπαθούσε το κίνημά τους. (Στη φωτογραφία, δεξιά, ο Σουπχ-ι-Έζελ σε ηλικία ογδόντα χρόνων).

SubhiEzel1913_00176Η νεκρική πομπή βγαίνει από τα τείχη της Αμμοχώστου

SubhiEzel1913_00177Η ταφή του Σουπχ-ι-Έζελ

Advertisements